De Franse IPC toont een gemiddelde jaarlijkse inflatie van 0,9 % voor 2025, na 2 % in 2024. Deze duidelijke vertraging bevestigt het pad van desinflatie dat het Insee al in zijn conjunctuurnota van december 2024 voorzag, waar het instituut een inflatie iets onder de 2 % voorspelde. We analyseren hier de componenten van deze terugval, de verschillen tussen gemeten inflatie en ervaren inflatie, en wat de beschikbare projecties voor 2026 schetsen.
Onderliggende inflatie en diensten: het spanningspunt dat de algemene syntheses verdoezelen
De jaarlijkse verandering van de IPC in december 2025 bedraagt 0,8 %, met een maandelijkse variatie van +0,1 %. Achter dit lage cijfer blijft de onderliggende inflatie licht stijgend aan het einde van het jaar. Dit verschil tussen de globale index, naar beneden getrokken door energie, en de onderliggende index, gesteund door diensten, is het echte signaal om in de gaten te houden.
Lees ook : Ontdekking van IEF: thuisonderwijs in al zijn facetten
De prijzen van gezondheidsdiensten zijn in 2025 versneld, terwijl de communicatie diensten hun daling hebben voortgezet. De woningdiensten en de “overige diensten” vertragen, maar blijven boven het pad van voor 2022. We zien dat deze rigiditeit van de prijzen van diensten, gerelateerd aan uitgestelde loonsverhogingen, grotendeels verklaart waarom de conjunctuurnota van het Insee een toenemende rol van de diensten in de onderliggende inflatie voor 2025 aangaf.
Voor degenen die de analyse van de inflatie in 2025 in Frankrijk volgens het Insee willen verdiepen, bevestigen de gedetailleerde gegevens per consumptiepost deze duale lezing.
Zie ook : Salarisportage: een stille revolutie in de wereld van werk
Sectorele decompositie van de IPC 2025: energie, voeding, vervaardigd
Drie posten hebben de globale terugval gestuurd:
- Energie vertoont een sterkere daling op jaarbasis in december 2025. Deze terugval is de belangrijkste factor voor de compressie van de globale index, ver boven zijn weging in de mand.
- Voeding blijft vertragen, na de schok van 2022-2023. De voedselprijzen zijn gemiddeld slechts licht gestegen, met incidentele dalingen op bepaalde verse producten.
- Vervaardigde producten registreren een lichte prijsdaling in 2025, een zeldzaam fenomeen dat de importdruk en de afname van de binnenlandse vraag weerspiegelt.
Energie en voeding verklaren het grootste deel van de overgang van 2 % naar 0,9 % tussen 2024 en 2025. Het verwijderen van deze twee posten uit de berekening zou de desinflatie terugbrengen naar een veel bescheidener beweging.
Inflatieverwachtingen van Franse bedrijven: een onthullende ontkoppeling
De inflatieverwachtingen op een jaar van Franse bedrijfsleiders zijn begin 2026 hersteld tot rond de 2 %, terwijl de geconstateerde inflatie in februari 2026 rond de 1 % bleef. Deze ontkoppeling tussen gemeten inflatie en inflatie zoals verwacht door het productieve weefsel is niet onbelangrijk: het geeft aan dat bedrijven al toekomstige kostenstijgingen in hun prijsstrategieën integreren.
Op de horizon van drie tot vijf jaar blijven de verwachtingen opmerkelijk verankerd rond de 2 %, zonder afwijkingen ondanks de recente schokken. Dit resultaat versterkt de geloofwaardigheid van de voorspellingen van een regime van gematigde inflatie voor 2025-2027, terwijl het herinnert aan het feit dat bedrijven helemaal niet verwachten dat de inflatie duurzaam onder de 1 % blijft.
Voor huishoudens is de situatie anders. De ervaren inflatie blijft hoger dan de gemeten inflatie, een structureel verschil dat het Insee al jaren documenteert. De vaak gekochte producten (voeding, brandstof) wegen zwaarder in de perceptie dan in de gewogen index.
Projecties 2026: de energiecrisis als sleutelvariabele
De OFCE projecteert een inflatie van 1,8 % gemiddeld per jaar voor 2026, gedreven door een herstel van de energieprijzen als gevolg van de gevolgen van geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten. Na een dieptepunt van 0,3 % op jaarbasis in januari 2026, zou de Franse inflatie tussen 1,8 en 2,3 % stijgen voor de rest van het jaar.
Volgens de beoordeling van de OFCE zou de energiecrisis bijdragen aan een stijging van de inflatie met 0,6 punt in 2026. Omgekeerd zou de verwachte terugval van de energieprijzen in 2027 de inflatie met 0,2 punt verlagen. Het pad is dus niet lineair maar in V-vormig, met een duidelijke dip eind 2025 – begin 2026, gevolgd door een stijging naar het ECB-doel van 2 %.
De Banque de France voorzag in zijn projecties van september 2025 al een duidelijke daling van de inflatie in 2025, gevolgd door een geleidelijke stijging naar 2 % in 2026-2027. De nominale lonen zouden blijven stijgen, meer dan de prijzen, wat de reële koopkracht ondersteunt maar de dienstencomponent van de inflatie aanwakkert.
Positie van Frankrijk in de eurozone: convergentie in zicht
Frankrijk ging 2025 in met een lagere inflatie dan de meeste grote landen in de eurozone. De geharmoniseerde HICP-gegevens tonen vervolgens aan dat de inflatiekloof met het gemiddelde van de zone zich verkleint: in mei 2026 bereikt de Franse HICP 2,8 % op jaarbasis, dicht bij het Europese gemiddelde.
Deze convergentie heeft een directe implicatie voor het monetaire beleid van de ECB. Zolang Frankrijk zich als een goede leerling met een zeer lage inflatie gedroeg, kon er een meningsverschil bestaan over het tempo van de verlaging van de beleidsrentes. De huidige heralignering vermindert deze spanning, zonder de reeds ingezette monetaire beleidslijn fundamenteel te wijzigen.
De Insee-voorspellingen voor 2025 moeten dus worden gelezen als een overgangsfase. De waargenomen inflatiedip kondigt geen duurzaam laag regime aan, maar een conjunctureel episode tussen het einde van de post-Covid-schok en de stijging gerelateerd aan nieuwe spanningen op de energieprijzen. De Franse inflatie keert terug naar zijn lange termijn gemiddelde, niet naar nul.